A.Uğur Olgar Bakü'da..   

KUŞ LASTİĞİ

çocuk ellerimde kuş lastiği
arka cebimde hakiki mermi
fırlatıyorum
hayatın hiç tarafına

kırık bir testiyle su getiriyor
su yolunda karanlık bir tanrı
yaralı diz, kan kurusu aşk
kusan bir adam
görmediniz mi bitince
gözdeki ateş

sarnıç boşaltılınca
dibinde oturuyor bulunan iskelet
kimin öyleyse
elindeki sigara neyin nesi
üstelik sönmemiş

söndürsene benimle
tattırsana rujunu dudaklarıma
bedenine sattırsana ruhunu
belki alan olur üç paraya
elli gram yitirilmiş zaman

ablan camdan bakıyor, ama
değil arap kızı o bir serap
otoyol kenarlarında
görünmez kaza

yan yana sürüyoruz bu arabaları
kör noktamıza dikkat etmeden

çarpıştık çarpışacağız
birlikte acıyacağız kendimize

çocuklar çok dal kesecekler
ağaçlar mermiye meyvelendikçe

A.Uğur Olgar






AĞACIN AKLI

bir ikindi rüzgarı alır gider
düşmeyi unutmuş yaprağı

güzden kaçan gemiler
kışa demir atmak üzeredir

doluya tutulmuştur uzak umutlar
yağmurlar kararırken

ah, ateş ayrıca çıtırdar
ömrün eriyen kemiklerinde

neler arar hep çocuk kalan o sevinç
teneke soba üstünde kestane
ağzından bir kaşıklık açılan patates közlemesi
tuza kesmiş suların tez akışlarında

neler bulur akşamın berisinde
güne parmak hesabı düşüren
sessiz hanendeler

yeni yaprak gelir dalın ucuna
nisyanla maluldür ağacın aklı

hayat, ötesine böyle döker kendini

A.Uğur Olgar
2008  




AH, ÖCÜN ALINACAK SOLAN RENK

aynı saksıda günlerce susuz bırakıldık
bir beethoven dinleten olmadı
rengimizden güvercin uçuran

ey şakayık, aynı koğuşta yattık yıllarca
sarıdan turuncuya doğru keşfettik ebemkuşağını
kırmızıdan geçerken durdurulduk, koparıldık
en akşama yolcu ümitlerimizden

aynı yataklarda aktık kaynağından denize
maviyi de bildik yeşili de bütün tonlarıyla
gölden çıkıp çölde kurumadık kendimiz
bir damla gözyaşı katan olmadı suyumuza
kendimiz ağlattırıldık, kendimiz biriktirildik
kendimiz soldurulduk renkli yüzümüzden

hangi renk öldürülmedi ki sırayla
hangi arı oğulu petek bırakma eylemi yapmadı ki
o eskiyen bahçede

kuşların ettiği, başımda talih kuşu
soldurul(a)mamanın seçeneksizliğinden başka
ne isteyebilirim şansımdan

ah, öcün alınacak solan renk, elbette!

A.Uğur Olgar










İÇİMDEKİ MEVSİM

içimdeki mevsim
yaza durdu, mısırcı fatih erdemli'den geliyor
tekerleğine karpuz bulaşmış motorsikletiyle
su serin çağırıyor, sessizliğini bozuyor kıyı
hayata yan çizerken erkenci yengeç

o zaman buza kesmiş diş izleri neyin nesi
uzun günlerimde, aysberg niçin kanıyor kutba yakın bir yerde
niçin ağlıyor titanic'i anımsayan her gemi
yüzerken ıssız aşk sularında

ah, tam burada yaza durdu içimdeki katip
ne tez eridiğini alçak sesli itiraflarımın, bastığını
aşk seviyesinin altında kalan her yeri

öyle kalabalık ki ülkem
herkes kendine tenha
kendine bir mevsim.

A.Uğur Olgar








PEMBE DE SOLAR

aynı dergiye baş koyduk, yıllarca
yağmur sağdık memelerinden
anaç bulutların

yere düşmeden daha, dolu'ştu üzüncün seli
sunakta yüzen umutların rengi kırmızı
kıyıların hepsi neft köpüklü bu şiirde

biraz hazar bu akşam, azar azar yazar
kavuşma söylemlerini, nedense geri gider
bütün gemileri rüzgarlı şehrin

peki, bir goncanın diliyle mi konuşsak
güle durma sürecini yaşasak en azından
pembe de solar, çingeneden şekere
ölsek mi tadımızı bırakarak..

kökü bizde nasıl olsa ıpıslak hayatın

A.Uğur Olgar



SABAH DÜŞLERİ  (Anaç Şiir)

ilk not:  düşlerim hep sabaha karşı karlanıyor

yarin iki dudağı arasına hamak gerilmiş
uzak sözler sallanıyor anlamsız uykularda

umut suyu buza dönüşüyor, yine kaçırıyorum
vuslat halini rüzgarlı şehrin

dağlar hep sabaha karşı kıvrılıyor, tam da
neozoik zamanındayken aşkın

uyanıyorum, iri iri kızgınlaşarak
ağır gözkapaklarımda merkezkaç cinneti

sonra güneşe bakıyorum, parlıyor (nedense)
ayırt ediyorum dünyanın döndüğünü (her nedense)
ıslanmış, üşümüş sesinden bir serçenin (nedensiz)

son not: düşlerim hep sabaha karşı kanlanıyor 

A.Uğur Olgar