Yer adlı ümmanın yosunuyam mən,

Mənim üstüm başım yapyaşıl aləm.

İnsana oxşarllığımı itirmişəm, 

Yenə müəllimə pul gətirmişəm.

Bir günün sabahı gəldin dünyaya, 

Məni də sabah üçün doğdunmu, ana? 

Sabahlar sabahı açıldı bu gün, 

Yenə sən sabahı düşünürsən, ana. 

Bəs haçan olacaq sabahın özü? 

Gözü baxmağa kiprik qoymadı, 

Dili dinməyə dodaq qoymadı, 

Məni gəlməyə ayaq qoymadı, 

Niyə günahkar mən oldum yenə? 

                        Dilsuz MUSTAFAYEVƏ itihav

Söndü bu dünyanın ışığı söndü,

Döndü ağ üzü qaraya döndü.

Küsübdü məndən bir insan könlü,

Dindirsəm dinməzmi görəsən dili?

     Bir yaz gecəsi.

Qaranlıq gecə...

Gözlərim ürəyim kimi dolub-boşaldı.

Gecə əyninə zülmət geyib

Məni, məni ağuşinə alır.

Yerdən göyə ah ucalır