Bu gün, bu gün, bu gün.
Bir günün sabahı gəldin dünyaya,
Məni də sabah üçün doğdunmu, ana?
Sabahlar sabahı açıldı bu gün,
Yenə sən sabahı düşünürsən, ana.
Bəs haçan olacaq sabahın özü?
Mən günahkar deyiləm
Gözü baxmağa kiprik qoymadı,
Dili dinməyə dodaq qoymadı,
Məni gəlməyə ayaq qoymadı,
Niyə günahkar mən oldum yenə?
Yenidən yanaram
Dilsuz MUSTAFAYEVƏ itihav
Söndü bu dünyanın ışığı söndü,
Döndü ağ üzü qaraya döndü.
Küsübdü məndən bir insan könlü,
Dindirsəm dinməzmi görəsən dili?
Ananıza mama, atanıza da papa deyin
İnsanı dünyaya anası və atası gətirir. Dünyaya doğularaq gələnlərin ən alisi olan insan bütün doğulmuşlardan məhz dili ilə fərqlənir. Dil hər bir çanlıda bir parca ət olaraq təbii ki, var.
Fani dünya dərsi
Professorun son mühazirəsi
Cox böyük həvəslə gəlmişdim o gün dərsə. Həməşəkindən cox sevinirdim dərs ilinin başlançığına. Artıq ücünçü kursda oxuyurdum. Böyümüşdüm... İndi mən özümə jurnalist kimi yanaşırdım. İndi mən elə bilirdim ki, arzularımın lap kandarındayam. Cünkü bu dərs ilində məni bir cox təzə ixtisas fənnləri gözləyirdi. İlk dərs həftəsi, ilk dərs günü, elə ilk dərs saatı və yeni bir ixtisas fənni. Radio və televiziya işinin əsasları fənni və təbii ki, Unversitetimizdə bu fənni tədris edən Ağalar Mirzə. Mən onu uşaqlıqdan tanıyırdım. Ən cox da Ağalar müəllimi görəndə yadıma «Karvan» verlişi düşürdü. Bilmirəm niyə?..
Döyüşgən bəndəyəm
Dərdlərim dərdimin üstünə gəlir.
Dərdimə dərdim qoşulub gələir.
Səngər təsvir olunur taleh əsərimdə.
Dərdlərim bənzəyir ordu əsgərinə.
