Gözü baxmağa kiprik qoymadı, 

Dili dinməyə dodaq qoymadı, 

Məni gəlməyə ayaq qoymadı, 

Niyə günahkar mən oldum yenə? 

Yenə mindin köhlən atına, 

Gəldin gedəjəyim yolları çapa-çapa. 

Mən olum qarşına çıxan hər dərə, 

Dəyib ayağına dönüm qənbərə. 

Sən daşları tapdamadan keç, 

Deyim sevgilim gəlir gül dərə-dərə. 

Sən ayağın altına baxmadan ged, 

Deyim ki, tələsir məni görməyə. 

Bəlkə o zaman qalxıb yerdən, 

Çiliklənmiş vüjudu birləşdirəm mən. 

Bəlkə o zaman razı qalaram 

Sənə olan böyük sevgimdən. 

Zaman gələr ki, sən də anlarsan, 

Ən böyük hakimin özüdü zaman. 

Zaman gələr ki, sən xatırlarsan, 

Sevgilim  görüşə gəlməmdi o zaman.