Bir yaz gecəsi.

Qaranlıq gecə...

Gözlərim ürəyim kimi dolub-boşaldı.

Gecə əyninə zülmət geyib

Məni, məni ağuşinə alır.

Yerdən göyə ah ucalır

Bir yaz yağışıDərdimə şərik yağış...                 

Bir yaz yağışı

Yağır pıçıltı ilə

Sinəsini sipər edir yerə.

Gəlir...

Gedir...

Mənim gəldiyim dünyay gedir.                                  

Bir yaz yağışı

Yoğrulur xəmir...

Mənim saxsı bədənli bablarım,

Mənim saxsı bədənli nənələrim,

Mənim saxsı bədənli olacaq nəvələrim

Mənim keçmişim, bu günüm, gələcəyim                                   

Bir yaz yağışı

Ondan ruh alır insan...

Odu damarlarımdan axan qan,

Bədənimə min naxış vuran,

Odu mənə verən can.

Torpağıma maya salan.

Məni dünyaya gətirib atam, anam,

Bəli mən insanam...

Adəməm...

Bəs mənim doğum tarixim?...

Mən doğulmuşam?...

Bəlkə elə var idim?...

Atamın doğum tarixi?...

Yox babamın?...

Bəlkə babacının?...

Bəlkə də?...                               

Bir yaz yağışı

Sirri bilən tək varlıq...

Pıçıldadı:

Adəm yoğrulduğu gün yoğrulmusan, 

Sən olmusan ilk insan,

Elə sən də qalmısan.

Səni dünyaya da sən gətirmisən.

Bir mədəndə ölmüş,

Bir bədəndə yaşamısan

Bir yaz yağışı təzələnib

Birində köhnəlmisən.

Bir yaz gecsi.

Qaranlıq gecə...

Gözlərim ürəyim kimi dolub-boşaldı.

Gecə zülmümdən zülmət geydi

Məni, məni ağuşinə aldı.

Yerdən göyə ah ucaldı

Göydən yerə göz yaşları sərildi                                 

Bir yaz yağışı

Mənə acı həqiqəti xəbər verdi

“Sən təzə deyilsən” dedi.

Yəni yalanmı dedi?...