MƏN...
Bu dünyamın özü sən, sözü sən. Sən də sənsən içində var bir mən. Mənimsən sən məninlə. Əyilmirsən sən mənə o məninlə. Mənim içimdə də var bir mən. O da deyir mənəm-mən. Əyilmir o mən deyən. Hər ikimiz sevirik arada illər. Illər də deyir mənəm-mən. Bəs səncə hara gedirik bu mənəm-mənəmliklə? Bəlkə sən bilirsən? Görmürəm bir son. Anlamıram heç nəyi. Anlamaq belə istəmirəm. Mən bircə onu bilirəm ki, səni-sənin mənini sevirəm. Bu, ürəyi od tutub yanan, dilindən mən sözü əksiy olmayan mənəm-səni sevən mən. Mənəm-mən.
